__ czyli fizyka galileuszowska zbudowana sygnałami o skończonych szybkościach
Archiwum
Zakładki:

Einstein niewyobrażalny eter zastąpił niewyobrażalnym światłem, czyniąc fizykę "z zasady" niewyobrażalną, beznadziejnie. Ale ja jego STW, podstawę współczesnej fizyki, zbudowałem euklidesowo, czyli uczyniłem ją wyobrażalną.


RSS
sobota, 29 grudnia 2012
STW Einsteina jako neorelatywistyczna szczególna teoria względności

   To klasyczne rozwinięcie wzoru E=mc2 wyjaśnia dlaczego wzrasta energia ruchomej masy

← kliknij

Nigdy nie dziwiło to, że energia ruchomej masy jest większa od jej energii spoczynkowej - bo jest ona  większa o energię kinetyczną. Zdziwiło jednak to, że jest ona większa relatywistycznie (po Einsteinowsku) a nie klasycznie. - Na szczęście okazało się, że powoduje to klasyczne zjawisko Dopplera. Że to nic "relatywistycznego". Właśnie to pokazał ten wzór.

Relatywistyczny wzrost energii jest wyłącznie skutkiem klasycznego zjawiska Dopplera.
A energia spoczynkowa więzi masę w eterze, w próżni. Sprzeciwia się jego zmianie.

Powyższy wzór opublikowałem w roku 1986 na diagramie Rys.3 - ZMIANA STANU DOPPLEROWSKIEGO. - DYNAMIKA? w artykule Z1 - Czy radar źle mierzy? - jego kopia znajduje się w mojej witrynie WWW.

A teraz, dzięki temu wzorowi, zaakceptowałem relatywistyczne paradoksy, moimi dopplerowskimi wzorami i ortonormalnymi diagramami. One pozwoliły paradoksy Einsteina zinterpretować euklidesowo, jako oczywiste zjawiska fizyczne, które muszą wystąpić jako euklidesowy efekt klasycznego zjawiska Dopplera. - Dziwnym byłoby nieistnienie tych "pseudoeuklidesowych paradoksów". Podobnie jak nieistnienie antyobrazów nadsygnalnej materii.

 

  A całą STW Einsteina tak zbudujesz sposobem euklidesowym:

echolokalizuj sygnałami eT
              a licz wzorami eR

Stosunki eR/eT są miarami
relatywistycznych paradoksów. 
Czyli STW Einsteina jest teorią 
relatywistycznych paradoksów. 
- Dlatego nazywam ją paraecholokacją eRT .
    eRT ≡ eR/eT ≡ STW


Dokładniej piszę o tym we wspomnianej witrynie WWW oraz w moich blogach fizyka.blox  i zbit.blox.

Echolokalizować, znaczy wysyłać i odbierać sygnały, i mierzyć chwile ich wysłania i odbioru - z nich obliczysz współrzędne, jakimiś wzorami. Gdy echolokalizujesz światłem, to - ze zmierzonych chwil t0 t2 - wzorami eR obliczysz współrzędne relatywistyczne a wzorami eT „spoczynkowe” (klasyczne) - także ruchomych! obiektów. Podstawiając je do poszczególnych definicji Newtona otrzymasz wzory pozwalające liczyć wartości wszystkich wielkości fizycznych - wartości eR (relatywistyczne) i wartości eT (klasyczne). 
      Paraecholokacja jest echolokacją niewłaściwą, paradoksalną, w ogólności błędną.



Materia oddziaływa radarowo
wymianą bozonów.

Ale można tak:
fizyka jako wariacje na hieroglifach

Idee Lenina są nieśmiertelne.